Και δεύτερο κείμενο για τη Γιουροβίζιον 2026 μες την ίδια μέρα, φέτος δεν ξέρω τι έπαθα, δεν έχω αναπαμό. Κοιμήθηκα στις 4:30 το πρωί και ξύπνησα στις 9:00 από την υπερένταση, ούτε συμμετέχοντας να ήμουν. Κάθομαι όλη την ώρα και διαβάζω νέα, παραλειπόμενα, βλέπω βίντεος κτλ, δεν μπορώ να ησυχάσω.
Λίγες επιπλέον σκέψεις για τα όσα συμβαίνουν γύρω από τον Διαγωνισμό.
Λατρεύω το πως βγήκαν σήμερα όλοι οι δημιουργοί περιεχομένου στα σόσιαλ μίντια και εκφράζουν απόψεις για τον Διαγωνισμό τονίζοντας παράλληλα ότι τον «μποϊκοτάρουν». Αν μποϊκοτάρεις κάτι, δεν ασχολείσαι μαζί του. Έβλεπα και στο τουίτερ κάτι καημένους που ολόχρονα υπέσκαπταν τη διοργάνωση που σηκώθηκαν και πήγανε στη Βιέννη και στέκονταν έξω από το στάδιο κι άλλη δουλειά δεν είχανε από το να συζητούν «πόσο πεσμένος είναι ο Διαγωνισμός φέτος». Οι άνθρωποι είναι άρρωστοι.
Ο πατέρας μου, στα 90ς, όταν η Ολυμπιακή Επιτροπή ανακοίνωσε ότι την Ολυμπιάδα του 1996 θα την έπαιρνε η Ατλάντα, αντί η Αθήνα, θύμωσε πάρα πολύ γιατί υποστήριζε ότι «έριξε χρήμα η Κόκα Κόλα (που παράγεται στην Ατλάντα των ΗΠΑ), και γι’ αυτό μας έκλεψαν τους Ολυμπιακούς μέσα απ’ τα χέρια». Αποφάσισε ότι θα έκανε μποϊκοτάζ στην Κόκα Κόλα και ότι θα σταματούσε να την πίνει. Ο πατέρας μου έπινε πάρα πολύ κόκα κόλα και πάντα του λέγαμε ότι πρέπει να τη μειώσει επειδή τον έβλαπτε, οπότε θεώρησε ότι οι Ολυμπιακοί ήταν μια καλή αφορμή να την σταματήσει, μποϊκοτάροντας την ταυτόχρονα.
Μαντέψτε τι έγινε... Τίποτα δεν έγινε. Συνέχισε να πίνει Κόκα Κόλα, αλλά το άλλαξε ελαφρώς το τροπάρι. Έλεγε, «την πίνω για να την τιμωρίσω!» Τέτοιες, παρόμοιες παλαβομάρες λένε και σήμερα οι Eurofans. Την μποϊκοτάρουν «λόγω Ισραήλ» αλλά την είδανε όλοι. Πολλοί μάλιστα παραδέχονται ότι το Ισραήλ φέτος είχε πολύ ωραίο τραγούδι (ο Μικρούτσικος αυτό έλεγε το πρωί, και ο Μπομπ Κατσιώνης στο ίνσταγκραμ του παραδέχτηκε ότι το Michelle ήταν το καλύτερο τραγούδι της βραδιάς), παρόλα αυτά επιμένουν ότι δεν έπρεπε να τους επιτραπεί να συμμετέχουν!
Υπάρχει τεράστια ασυνέπεια μεταξύ θεωρίας και πράξης. Δεν είναι δυνατόν να προτάσσουν το επιχείρημα ότι δεν θα έπρεπε να δίνεται βήμα στους γενοκτόνους, αλλά να σφυρίζουν αδιάφορα για όλα τα υπόλοιπα πολιτικά αίσχη που συμβαίνουν. Ειδικά οι Έλληνες και οι Κύπριοι ουδέποτε είχαν θέμα που συμμετείχε η Τουρκία μέχρι το 2012, η οποία κατέχει παράνομα τη χώρα μας και παραβιάζει νυχθιμερόν το Αιγαίο. Εκεί έλεγαν «είναι μια καλή ευκαιρία να συνυπάρξουμε, να έρθουν οι λαοί κοντά». Γιατί δεν ισχύει το ίδιο για το Ισραήλ; Δεν είναι υπέροχη ευκαιρία να τους ακούσετε και να τους καταλάβετε; Γιατί δεν έρχεστε κοντά; Στο κάτω κάτω τι φταίνε οι λαοί και οι καλλιτέχνες; Και πόσο ελεύθερο χρόνο έχετε ώστε να αφήνετε κατά μέρος τα του οίκου σας και να ασχολείστε με την Παλαιστίνη, η οποία ουδέποτε ετάχθη με τα συμφέροντα της χώρας μας. Ρητορικόν το ερώτημα, γνωρίζουμε ότι κατά βάθος δουλειά δεν έχετε να κάνετε.
Δεν είναι πρώτη φορά που το Ισραήλ έρχεται δεύτερο back to back. Και στη δεκαετία του ’80 ήρθανε δεύτεροι δυο φορές συνεχόμενες, το 1982 και το 1983. Εξ όσων γνωρίζω το μεσανατολικό δεν είναι καινούριο ζήτημα. Θεωρούνταν και τότε «καφτή πατάτα». Τότε γιατί δεν έγινε κάποια διαμαρτυρία αποπομπής του Ισραήλ; Γιατί δεν κατηγορήθηκε και τότε ότι εξαγόραζε ψήφους των κριτικών επιτροπών που ήταν και πιο εύκολο να γίνει; Γιατί τώρα το θυμηθήκατε; Επειδή είναι της μόδας; Μόδα είναι και τα όσα τραβούν οι Αρμένιοι από τους Αζέρους παρόλα αυτά για εκείνα που συμβαίνουν στον Καύκασο σφυρίζετε αδιάφορα. Τα έχω ξαναγράψει όλα αυτά, αλλά τα επαναλαμβάνω γιατί με εκπλήσσει η ευκολία με την οποία ανοίγετε το στόμα σας και ξεφουρνίζετε ό,τι μαλακία σας πουν, χωρίς να την τεκμηριώνετε και χωρίς να την υποστηρίζετε εμπράκτως.
Και δεν είναι μόνο η δεκαετία του ’80. Στη δεκαετία του ’70 το Ισραήλ κέρδισε τον Διαγωνισμό δυο φορές συνεχόμενες, το 1978 και το 1979. Τότε γιατί δεν αποχωρίσατε οι «δυσαρεστημένοι;» Δεν υπήρχαν εντάσεις στη Γάζα τότε; Ήταν όλα καλά και άγια και οι σχέσεις αγαστές; Θα μας τρελάνετε!
Σε τέτοιο κόσμο ζούμε. Η Γιουροβίζιον είναι trash αλλά τη βλέπουν όλοι, άσχετα αν δεν το παραδέχονται (αλήθεια γιατί δεν καθίσατε να δείτε ντοκιμαντέρ υψηλής διανόησης ψες βράδυ και χαραμίσατε ένα Σάββατο να βλέπετε ένα 4ωρο σόου με τραγούδια- σκουπίδια;). Μποϊκοτάρουν, μεν τη Γιουροβίζιον, παρόλα αυτά έχουν όλοι άποψη για το ποιος έπρεπε να συμμετάσχει και ποιος να κερδίσει. Γενικώς υπάρχει ασυνέπεια θέσεων και πράξεων. Εξ ου και η ηλιθιότητα δεν νικιέται με τίποτα.
Για μένα το σοβαρότερο πρόβλημα της Γιουροβίζιον είναι ότι επιτροπές και κόσμος συμφώνησαν ότι εκείνη η υπέρτατη βλάχο-μαλακία έπρεπε να βγει πρώτη. Κατά τα άλλα, δεν είμαι Ισραηλίτης, ούτε Παλαιστίνιος και το μόνο που με κόφτει είναι να διασφαλίζονται τα συμφέροντα του Ελληνισμού, κυπριακού και απόδημου. Γιατί ξαφνικά ταυτίζεστε τόσο έντονα με τους αραπάδες, ιδέαν δεν έχω...
...αλλά ίσως και να έχω...
Βασικά τη δεκαετία του '70 ήταν ακόμα νωπές οι μνήμες του Ολοκαυτώματος και, ειδικά σε χώρες όπως η Γερμανία και η Αυστρία, το να τολμήσει κάποιος να ασκήσει κριτική στο Ισραήλ ήταν τεράστιο ταμπού. Γι' αυτό και τα πρώτα χρόνια που συμμετείχε το Ισραήλ στη Γιουροβίζιον είχε ειδική μεταχείριση από τις επιτροπές και έπαιρνε πάντα καλές θέσεις. Λέγεται μάλιστα ότι το 1979 οι επιτροπές χαντάκωσαν επίτηδες το Dschinghis Khan και το έβγαλαν 4ο ενώ άξιζε ξεκάθαρα τη νίκη, γιατί δεν ήθελαν να κερδίσει η Γερμανία μέσα στο Ισραήλ με τραγούδι που εξυμνούσε έναν βίαιο πολέμαρχο, όταν την ίδια στιγμή ανάμεσα στους θεατές υπήρχαν και επιζώντες από το Ολοκαύτωμα. Μόνο οι Αραβικές χώρες μποϊκόταραν τη Γιουροβίζιον και επίσης το 1979 απείλησαν την Τουρκία ότι αν έστελνε τραγούδι στην Ιερουσαλήμ θα της έκοβαν το πετρέλαιο, και την ανάγκασαν να αποσυρθεί τελευταία στιγμή.
ΑπάντησηΔιαγραφήΕμένα αυτό που μου κάνει εντύπωση είναι που δεν αντιδρούσε κανείς στα πιο πρόσφατα χρόνια, όταν το Ισραήλ χρησιμοποιούσε τη Γιουροβίζιον για να πλασάρει την εικόνα μιας προοδευτικής και gay friendly χώρας με συμμετοχές όπως της Ντάνα Ιντερνάσιοναλ, της Νέττα και τους διάφορους gay τραγουδιστές που έστελναν κάθε τόσο (π.χ. 2010, 2016, 2017, 2022). Οι eurofans τότε λάτρευαν τέτοιου είδους συμμετοχές και δεν διαμαρτύρονταν ούτε Ισπανοί, ούτε Ιρλανδοί, ούτε κανένας. Τώρα ξαφνικά θυμήθηκαν ότι το Ισραήλ κάνει προπαγάνδα και "pinkwashing" για να μας αποπροσανατολίσει από τα εγκλήματα του εις βάρος των Παλαιστινίων, λες και το 1998 ή το 2018 ήταν όλα τέλεια και ζούσαν όλοι μαζί ειρηνικά.
Όσο για την «υπέρτατη βλάχο-μαλακία» που κέρδισε, είναι ξεκάθαρο ότι η EBU, μετά την αποχώρηση των 5 χωρών λόγω του Ισραήλ, θέλει απεγνωσμένα να φέρει πίσω όσες περισσότερες χώρες μπορεί για να καλύψουν το κενό. Τι καλύτερο λοιπόν από μια νίκη της Βουλγαρίας για να δελεάσουν την Βόρεια Μακεδονία να επιστρέψει; Επίσης δεν θα εκπλαγώ αν λυθεί, ως δια μαγείας, και το πρόβλημα του χρέους της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης και επιστρέψουν και αυτοί. Και όπως έχεις γράψει και εσύ παλιότερα, στη Γιουροβίζιον υπάρχει το σύνδρομο του «μιμούμαι τον νικητή της προηγούμενης χρονιάς», οπότε μπορείς να φανταστείς πόση βαλκανική τρασίλα έχουμε να υποστούμε του χρόνου!