Μόνο Γιουροβίζιον*

Και δεύτερο κείμενο για τη Γιουροβίζιον 2026 μες την ίδια μέρα, φέτος δεν ξέρω τι έπαθα, δεν έχω αναπαμό. Κοιμήθηκα στις 4:30 το πρωί και ξύπνησα στις 9:00 από την υπερένταση, ούτε συμμετέχοντας να ήμουν. Κάθομαι όλη την ώρα και διαβάζω νέα, παραλειπόμενα, βλέπω βίντεος κτλ, δεν μπορώ να ησυχάσω.    Λίγες επιπλέον σκέψεις για τα όσα συμβαίνουν γύρω από τον Διαγωνισμό.   Λατρεύω το πως βγήκαν σήμερα όλοι οι δημιουργοί περιεχομένου στα σόσιαλ μίντια και εκφράζουν απόψεις για τον Διαγωνισμό τονίζοντας παράλληλα ότι τον «μποϊκοτάρουν». Αν μποϊκοτάρεις κάτι, δεν ασχολείσαι μαζί του. Έβλεπα και στο τουίτερ κάτι καημένους που ολόχρονα υπέσκαπταν τη διοργάνωση που σηκώθηκαν και πήγανε στη Βιέννη και στέκονταν έξω από το στάδιο κι άλλη δουλειά δεν είχανε από το να συζητούν «πόσο πεσμένος είναι ο Διαγωνισμός φέτος».  Ο ι άνθρωποι είναι άρρωστοι.    Ο πατέρας μου, στα 90ς, όταν η Ολυμπιακή Επιτροπή ανακοίνωσε ότι την Ολυμπιάδα του 1996 θα την έπαιρνε η Ατλάντα, αντί η...