Είμαι κατενθουσιασμένος με το τραγούδι που κέρδισε χθες βράδυ το Σαν Ρέμο! Προφανώς δεν πρόκειται για το τραγούδι του αιώνα, αλλά θα σου εξηγήσω. Χθες βράδυ είχαμε τη διεξαγωγή 7 τελικών Γιουροβίζιον ανά την Ευρώπη. Πλην της Φινλανδίας, που ήταν αναμενόμενο, αλλά και ολίγον τι υπερεκτιμημένο, δεν άκουσα κάποιο τραγούδι της προκοπής να κερδίζει. Όλα ήταν τραγούδια συνταγής (βλ. Γερμανία, Σερβία), όλα βασισμένα σε κάποια προϋπάρχουσα συμμετοχή, όλα φτιαχτά και μάλιστα μερικά απ’ αυτά, τραγικά θορυβώδη και άνοστα. Βλέπε π.χ. τη βλαχάρα της Βουλγαρίας που πήγε και είπε μαλακιάρα ολκής του Κοντόπουλου αρνούμενη να δει τα αποτελέσματα που φέρνει ο συγκεκριμένος τα τελευταία χρόνια. Μέσα σ’ όλη αυτήν την απελπισία ξεπρόβαλε ο κύριος Sal Da Vinci με μία ντίσκο σεβεντίλα και με έκανε να χορέψω. Επιτέλους λίγη μελωδία. Επιτέλους λίγη νοσταλγία. Δεν είναι ακόμα εξακριβωμένο ότι θα εκπροσωπήσει την Ιταλία, αλλά κάπου διάβασα ότι εκ πρώτης όψεως είναι θετικ...
- Λήψη συνδέσμου
- X
- Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο
- Άλλες εφαρμογές