Μόνο Γιουροβίζιον*

  Πώς θα περάσει ο απάλευτος Απρίλης και να μπει ο αγαπημένος Μάης; Μα, με αφιέρωμα στα 90ς, φυσικά. Πάμε να το πιάσουμε απ’ εκεί που τ’ αφήσαμε. Είχαμε μείνει στο 1996. Ας βυθιστούμε πάραυτα στη νοσταλγία της εποχής. Μετά από τα μουντά, κατάμουντα 1994 και 1995 τα οποία όπως σας είχα πει στα προηγούμενα αφιερώματα ήταν κι αυτά συνυφασμένα με μία προσωπική εφηβεία πίσσα κατράμι, ήρθε το λαμπερό 1996! Σας έχω γράψει πολλές φορές ότι η Γιουροβίζιον εξελισσόταν ως μια παράλληλη, πλην ανεξήγητη γραμμή με τη ζωή μου, και το 1996 δεν θα μπορούσε να αποτελεί εξαίρεση. Όπως εγώ έφυγα από ένα βασανιστικό γυμνάσιο και πήγα σε ένα σούπερ χαρούμενο Λύκειο, έτσι και η Γιουροβίζιον μεταπήδησε από δυο χρόνια βαθιάς, καταθλιπτικής μουσικής σε έναν πολύ πιο μοντέρνο και σύγχρονο Διαγωνισμό. Οι Νορβηγοί ήρθαν με φόρα και αφού άλλαξαν ακόμη και το όνομα του Διαγωνισμού από Eurovision Song Contest  σε Eurosong ’96, έφτιαξαν τη μεγαλύτερη σκηνή που είχε δει μέχρι τότε ο Διαγωνισμός και...