Είμαι κατενθουσιασμένος με το τραγούδι που κέρδισε χθες βράδυ το Σαν Ρέμο!
Προφανώς δεν πρόκειται για το τραγούδι του αιώνα, αλλά θα σου εξηγήσω.
Χθες βράδυ είχαμε τη διεξαγωγή 7 τελικών Γιουροβίζιον ανά την Ευρώπη. Πλην της Φινλανδίας, που ήταν αναμενόμενο, αλλά και ολίγον τι υπερεκτιμημένο, δεν άκουσα κάποιο τραγούδι της προκοπής να κερδίζει. Όλα ήταν τραγούδια συνταγής (βλ. Γερμανία, Σερβία), όλα βασισμένα σε κάποια προϋπάρχουσα συμμετοχή, όλα φτιαχτά και μάλιστα μερικά απ’ αυτά, τραγικά θορυβώδη και άνοστα. Βλέπε π.χ. τη βλαχάρα της Βουλγαρίας που πήγε και είπε μαλακιάρα ολκής του Κοντόπουλου αρνούμενη να δει τα αποτελέσματα που φέρνει ο συγκεκριμένος τα τελευταία χρόνια.
Μέσα σ’ όλη αυτήν την απελπισία ξεπρόβαλε ο κύριος Sal Da Vinci με μία ντίσκο σεβεντίλα και με έκανε να χορέψω. Επιτέλους λίγη μελωδία. Επιτέλους λίγη νοσταλγία. Δεν είναι ακόμα εξακριβωμένο ότι θα εκπροσωπήσει την Ιταλία, αλλά κάπου διάβασα ότι εκ πρώτης όψεως είναι θετικός να το πράξει. Αν τελικά πάει, θα είναι το 12αρι μου για φέτος.
Οι Ιταλοί πρέπει να κάνουν προσπάθεια για να μην μου αρέσουν. Λατρεύω τα άπαντα τους: Μόδα, αυτοκίνητα, μουσική, κουζίνα, γλώσσα, δεν υπάρχει περίπτωση να πάει κάτι λάθος επιλέγοντας την Ιταλία. Μπορεί να διοργανώνουν τραγικές Γιουροβίζιον, αλλά είναι τόσο αξιαγάπητοι που τους συγχωρούνται όλα.
Θέλω να ακούω τραγούδια στη Γιουροβίζιον. Έχω σιχαθεί τις τρολλ συμμετοχές (τον Ακύλα τον σώζει η γέφυρα και η σημαία), έχω σιχαθεί τις χώρες που στέλνουν ακραίες προσωπικότητες απλά για να τραβήξουν σημασία και θέλω να ακούω τραγούδια όπως αυτά που άκουγα μεγαλώνοντας. Η Ιταλία αυτό ψήφισε χθες και γι’ αυτό τους αγαπώ. Εντάξει, είναι ένα τραγούδι που υπό ελληνικές συνθήκες θα το έλεγε ο Δάκης ή ο Πασχάλης, αλλά δεν με νοιάζει. Παρά τις αηδίες που στέλνουν συνήθως οι άλλοι, αυτό ήταν μια όαση.
Και για να σχολιάσω και λίγο τη Φινλανδία, να σας πω ότι μου αρέσει επειδή δεν είναι τρολλ (εκεί καταντήσαμε). Κατά τα άλλα μόνο το βιολί το σώζει, αλλά κι αυτό μου θυμίζει τη γέφυρα του Καρβέλα στο «Nylon» το οποίο, σημειώστε, είχε γραφτεί το 2005, δηλαδή πριν 21 χρόνια. Άργησαν λίγο οι Φινλανδοί!
Γενικά η Γιουροβίζιον φέτος έχει τα χάλια της, και κάνω αμάν να βρω τραγούδι να μου αρέσει. Θέλω να πω, έχω μέχρι στιγμής πρώτη την Κύπρο με το Jalla, τους Φινλανδούς χάριν βιολιού και τον Ακύλα με το «Φέρτο» τρίτον. Αν τα φαβορί καταλήγουν να είναι οι συμμετοχές της Κύπρου και της Ελλάδας πάρε και κατάλαβε, επιστρέφουμε και επίσημα στη δεκαετία των ‘00ς στην οποία ναι μεν ο ελληνισμός μεσουρανούσε, η Γιουροβίζιον όμως νοσούσε.
Φυσικά, έχει σοβαρότερα προβλήματα η ανθρωπότητα αυτή τη στιγμή. Δεν θα κάτσουν να σκάσουν για τη Γιουροβίζιον. Ας την παραδώσουν σ’ εμάς που την έχουμε καταστήσει επιστήμη.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου