Εθνικός Εξευτελικός

 

Ο μεγαλύτερος μου εφιάλτης κάθε χρόνο είναι ότι θα βρει το ΡΙΚ λεφτά να διοργανώσει «εθνικό τελικό».

Τα ψυχολογικά προβλήματα που με ταλανίζουν έγκεινται εν μέρει στους Κυπριακούς Εθνικούς Τελικούς που έζησε κατά καιρούς αυτός ο τόπος, σε κάθε δεκαετία του, και οι οποίοι με στοιχειώνουν μέχρι σήμερα. Μπορεί από καιρού εις καιρόν να ξεπήδαγαν κάποια μικρά διαμαντάκια μέσω αυτών, αλλά στην ολότητά τους, τα τραγούδια κάθε «κυπριακού εθνικού τελικού» εξυπηρετούσαν το περιεχόμενο των ελλαδικών μεσημεριανών εκπομπών που απλώς μας κοροϊδεύανε, και με το δίκιο τους.

Προ ολίγου έσκασε μύτη μία φήμη και παραλίγο να μου έρθει έμφραγμα. Ιδιωτικό κανάλι, που δεν κατονομάζεται, προσφέρθηκε να χρηματοδοτήσει το ΡΙΚ και να διοργανώσουν από κοινού Εθνικό Τελικό. Ελπίζω να μην ευσταθεί. Νομίζω αυτό απαγορεύεται από τους κανονισμούς της EBU έτσι κι αλλιώς, αλλά αν ευσταθεί και αν μπορεί να βρεθεί κάποιο παραθυράκι προκειμένου να υλοποιηθεί… να το πω κυπριακά, «ο Θεός να μας σσιέπει! Ο Θεός να μας ελεήσει!»

Η τελευταία φορά που διοργανώθηκε κυπριακός τελικός ήταν το 2015. Είχα παρευρεθεί στο στούντιο του ΡΙΚ εκείνο το βράδυ και τον παρακολούθησα ιδίοις όμμασι. Είχα γράψει και σχετικό ποστ. Ήταν μία αξιοπρεπής διοργάνωση θυμάμαι, φτωχική και στα μέτρα και σταθμά του ΡΙΚ, αλλά δεν περιμέναμε να δούμε το Melodifestivalen. Ξέραμε τι πηγαίναμε να δούμε. Τα τραγούδια ήταν μέτρια και δεν είχε ούτε ένα που να κατεβαίνει με αξιώσεις, πλην όμως υπήρχε το κατιτίς ενδιαφέρον, όπως π.χ. οι Minus One οι οποίοι θεωρούνται από τα πιο πετυχημένα κυπριακά συγκροτήματα, ο Χοβίγκ που ήταν γνωστός μας από το X- Factor, αλλά και η… Diva (δεν θυμάμαι ακριβώς το όνομά της), που προκάλεσε το ενδιαφέρον γιατί ήταν η τότε σύντροφος του αρχηγού του ΕΛΑΜ και νυν σύζυγός του, και η οποία ακροβατούσε επικίνδυνα στη σφαίρα του κιτς και ήταν από μόνη της τροφή για κουτσομπολιό.

Απ’ όλους εκείνους τους κακομοίρηδες κέρδισε εκείνος με τους περισσότερους συγχωριανούς. Ο John Καραγιάννης με ένα αδιάφορο τραγούδι του Mike Konnaris που προσπαθούσε διακαώς να επαναλάβει την επιτυχία του Stronger Every Minute, με ένα τραγούδι κομμένο και ραμμένο στην ίδια φόρμα. Ο Καραγιάννης ήρθε 3^ος στη ψηφοφορία των επιτροπών αλλά επειδή η επιτροπή έφερε πρώτους τους Minus One τους οποίους ο κόσμος καταπόντισε στην τηλεψηφοφορία, έγινε ένας περίεργος συμψηφισμός, κέρδισε και πήγε στη Βιέννη. Κατάφερε και προκρίθηκε από τους ημιτελικούς, αλλά στην τελική κατάταξη βγήκε 21^ος, φέρνοντας δηλαδή μία από τις χειρότερες θέσεις που πήραμε ποτέ. Το δε τραγούδι του δεν το θυμάται κανένας, ούτε εγώ καλά καλά δεν μπορώ να το σιγοτραγουδήσω, βέβαια φταίει και το γήρας.

Αυτά νοσταλγεί το ΡΙΚ και θέλει να τα επαναφέρει;

Να μας κάνουν τη χάρη.

Οι αναθέσεις έχουν πολλά πλεονεκτήματα για το ΡΙΚ και κατ’ επέκταση για την Κύπρο. Εκτός του ότι τα στατιστικά δείχνουν ότι πλην ελαχίστων εξαιρέσεων πάντα προκρινόμαστε με αυτή την τακτική, είναι πιο εύκολο να προσελκύσεις μεγάλα ονόματα. Οι φίρμες εξ Ελλάδος που δεν θέλουν να περάσουν τη βάσανο του Sing For Greece και να ρισκάρουν να ξευτυλιστούν για το τίποτα, βλ. γιος του Πάριου φέτος, μια χαρά τους κάθεται να εκπροσωπήσουν την Κύπρο που τους δίνει το εισιτήριο στην καθισιά τους.

Ποιος σελέμπριτι θα αφήσει τα βραστά του να έρθει να διαγωνιστεί σε κυπριακό εθνικό τελικό; Κανένας! Εδώ δεν ρισκάρουν να εκτεθούν για την Ελλάδα που έχει μεγαλύτερες πιθανότητες διάκρισης στη Γιουροβίζιον. Θα ρισκάρουν για την Κύπρο που προκρίνεται από σπόντα και με πολλή υπερπροσπάθεια; Κάτι τριτοδεύτερα ονόματα θα μαζέψει ο κυπριακός τελικός όπως το 2015. Δηλαδή, χαμένος κόπος από τώρα! Και τι lineup από τραγούδια θα βρεθεί ώστε να στηθεί όντως ένα τρίωρο πρόγραμμα που να μην προκαλεί τον γέλωτα; Θα φέρετε Σουηδούς να συνθέσουν τραγούδια για τους συμμετέχοντες ή θα τα αναθέσετε όλα του Γιώργου Θεοφάνους; Γιατί μόνο έτσι δέχομαι να μπω σε συζήτηση υλοποίησης τέτοιου εγχειρήματος. Αν θα γίνει τελικός τύπου 1999-2004, να μας αφήσετε στην ησυχία μας!

Εδώ η Ελλάδα που έχει δέκα εκατομμύρια πληθυσμό με το ζόρι κατάφερε να βρει 4 τραγούδια που να ακούγονται για να βγει φέτος το Sing For Greece: το Ferto, το Dark Side of The Moon, την Παρέα και το Mad About It του γιου του Κούστα, τα οποία μάλιστα μου ακούγονται και «πολύ μακρινά» τώρα που τα ανακαλώ στη μνήμη μου. Τι τραγούδια θα βρείτε στην Κύπρο που έχει το 1/10 του πληθυσμού της Ελλάδος για να βγάλετε αξιοπρεπή κυπριακό τελικό; Με το ζόρι να βρεθεί ένα!

Παναγία μου, μου ήρθε φλασιά με τον Μαυρίκιο Μαυρικίου να συμμετέχει και κατάλαβα το επίπεδο στο οποίο θα κινηθούμε...

Τρέμω στην ιδέα ότι πάμε συνειδητά να γίνουμε πανευρωπαϊκώς ρεζίλι με την πραγμάτωση ενός τέτοιου τελικού ο οποίος πλέον θα μεταδίδεται και λάιβ μέσω του Youtube και θα γίνουμε ο περίγελος όλων των ευρωπαίων χρηστών που θα μας βλέπουν ζωντανά. Χειρότερα και από τον τελικό του Μαυροβουνίου και της Μολδαβίας θα είμαστε. Εύχομαι να ναυαγήσει και να μη σώσει και πραγματοποιηθεί.

Τραβάτε να βρείτε ένα τραγούδι της προκοπής κι έναν Κύπριο που να μπορεί να σταθεί στην σκηνή της Γιουροβίζιον και να μπορεί να πει δυο νότες μπας και ξαναδούμε τοπ10 και αφήστε τους πειραματισμούς στην κατάστασή σας!

Βαλθήκανε να μας τσαντίσουνε βραδιάτικα.

😫😤🤢Ας ηρεμήσουμε.

Ουδέν κακόν αμιγές καλού. Θα σας γράψω σύντομα για κάποια αγαπημένα τραγούδια που βγήκανε από τους κυπριακούς τελικούς τη δεκαετία του ’90 (τη δεκαετία που όλα ήτανε καλύτερα έτσι κι αλλιώς σε σχέση με αργότερα).

Σύντομα.