Θέλω τα πράγματα να βγάζουν νόημα και να είναι συγυρισμένα.
Δηλαδή:
Αν έχεις ένα προϊόν που λέγεται “Γιουροβίζιον” τότε να είναι ένα πρόγραμμα που αφορά χώρες της Ευρώπης, άντε το πολύ και τα πέριξ, βλέπε χώρες του Καυκάσου και ίσως κάποιες εξευρωπαϊσμένες χώρες της βορείου Αφρικής (δηλαδή καμίας).
Αν θέλεις να το επεκτείνεις και να το παγκοσμιοποιήσεις, με γεια σου με χαρά σου και με τις ευχές μου. Αλλά αν αυτό καθίσταται ακατόρθωτο επειδή η συνεννόηση και η συνεργασία με άλλους, μη ευρωπαϊκούς τηλεοπτικούς φορείς καθίσταται αδύνατη, δεν προσπαθείς να βγάλεις απ’ τη μύγα ξύγκι. Δεν φέρνεις κουβαλητή την Αυστραλία στον ευρωπαϊκό Διαγωνισμό δήθεν επειδή “παρακολουθεί φανατικά τον Διαγωνισμό από το 1983 και έχει ευρωπαϊκές αξίες”. Ποιες είναι οι Ευρωπαϊκές αξίες; Το ότι είναι πιο gay friendly από άλλες χώρες; Μα αν το κριτήριο είναι τα gay rights τότε τι δουλειά έχουν και είχαν στη Γιουροβίζιον το Αζερμπαϊτζάν, η Τουρκία, η Ουγγαρία (που λέγεται ότι φέτος μετανόησε και θα επιστρέψει) και η Ρωσία;
Εφόσον φέτος το φθινόπωρο θα πραγματοποιηθεί επιτέλους ο πρώτος Διαγωνισμός Eurovision Asia, ποιος ο λόγος να μας κουβαλήσετε την Αυστραλία στη Βουλγαρία το 2027; Να ξενυχτούν τα πλάσματα άνευ λόγου και αιτίας; Να τους στείλετε να διαγωνιστούν στην Μπαγκόγκ που έχουν και περισσότερες πιθανότητες να κερδίσουν και που έχουν πιο κοντινό time zone.
Το ίδιο ισχύει και για τον Καναδά. Συμπαθέστατη χώρα, δεν λέω και με τεράστια ελληνική παροικία – μια χαρά μας συμφέρει, και τώρα που την απειλεί ο Τραμπ με προσάρτηση έχει κάθε λόγο να θέλει να κοιτάξει προς την Ευρώπη. Αλλά τι δουλειά έχουν στη Γιουροβίζιον; Να μας φάνε άλλη μία θέση εμάς των μικρών χωρών που συμμετέχουμε 50 χρόνια για να ρεφάρει η EBU; Ας διοργανώσουν τον πρώτο Διαγωνισμό Eurovision North America και ας τους μπήξουν εκεί. Αυτό θα έβγαζε περισσότερο νόημα.
Αν η EBU θέλει να ανταγωνιστεί την Intervision και την Turkvision (που δεν ξέρω αν ακόμη υφίσταται), δεν χρειάζεται να μας ταλαιπωρεί εμάς. Ας δημιουργήσει έναν Διαγωνισμό ανά ήπειρο, δηλαδή έναν που να αφορά αποκλειστικά τους Αφρικανούς, έναν που να αφορά αποκλειστικά τους Ασιάτες, τους Λατινοαμερικάνους και τους ΒορειοΑμερικάνους, τους Αυστραλούς και τους Άραβες και αφού εδραιώσει όλα αυτά τα τηλεπτικά φορμάτ και πάρουνε τη ρέγουλα, ας διοργανώσει έναν παγκόσμιο Διαγωνισμό Worldvision στον οποίο θα συμμετέχει το τοπ5 χωρών από κάθε επί μέρους Διαγωνισμό.
Το να μας γαμάς τη Γιουροβίζιον και να προσπαθείς με το ζόρι να μας πείσεις ότι «όλοι οι καλοί χωράνε» και ότι έχουν θέση σ’ αυτόν ο Καναδάς και η Αυστραλία είναι γελοίο. Η Ευρώπη έχει σύνορα και αυτά καλύπτουν από την Ισλανδία μέχρι τη Φινλανδία, από την Πορτογαλία μέχρι την Κύπρο και από τη Σουηδία μέχρι τη Μάλτα. Ότι βγαίνει εκτός αυτού του τετραγώνου, να πάει να διαγωνιστεί αλλού. Σόρρι Αρμενία και Ισραήλ μου.
Αντιλαμβάνομαι ότι η οικονομική χασούρα που προξένησε φέτος η αποχώρηση των Ισπανών, Ολλανδών, Ιρλανδών, Σλοβένων και Ισλανδών ήταν μεγάλη, αλλά θα επιστρέψουν οι Σκοπιανοί, οι Ούγγροι και ίσως οι Σλοβάκοι οπότε θα εξισορροπήσει κάπως το πράγμα. Επίσης, προβλέπω να επιστρέφουν οι Ολλανδοί με νέο τηλεοπτικό φορέα και οι Σλοβένοι που έχουν πια Δεξιά κυβέρνηση με την ουρά στα σκέλια. Οι Ισπανοί και οι Ιρλανδοί θα κρατήσουν μούτρα άλλον ένα χρόνο αλλά πόσο θα αντέξουν πια; Θα τους τάξουν νίκη και θα επιστρέψουν! Αλλά ακόμη κι αν δεν επιστρέψουν, δεν έπεσε η ζάχαρη μέσα στο νερό. Όπως επιβίωσε ο Διαγωνισμός 13 χρόνια χωρίς την ιταλική RAI, μπορεί να επιβιώσει και χωρίς το TVE και το RTE.
Δεν έχω πρόβλημα να δημιουργηθεί ένας παγκόσμιος Διαγωνισμός μια μέρα. Αλλά ο καθένας να προκρίνεται από τον Διαγωνισμό της Ηπείρου του. Δεν μπορώ τα τουρλού-τουρλού. Φυσικά, παρά να μου φορτώσουν το Καζακστάν, το Κόσσοβο και να μου επαναφέρουν την Τουρκία πίσω (που είναι και ο μεγαλύτερος μου εφιάλτης), εκατόν φορές να παίζω με τον Καναδά και την Αυστραλία! Εκατό φορές! (μουσική τίτλων Ρετιρέ).
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου