Μόνο Γιουροβίζιον*

  Τι σαββατοκυριακάρα ήταν αυτή! Από πού να αρχίσω και πού να τελειώσω; Πάμε! Ο Ακύλας παίζει μόνος του, είναι ήδη στη Βιέννη και κάνει πρόβες. Πώς μας τη βγήκε από την εξωτερική στα μουλωχτά και δεν τον πήραμε χαμπάρι, είναι απορίας άξιο. ΟΚ! Έχω πολλά να πω για το «φέρ’το». Το «Φερ’το» μου σπάει τα νεύρα. Αλλά δεν ξέρω αν αυτό συμβαίνει επειδή κατά βάθος μου αρέσει, ή επειδή είναι αυτό που είναι, ένα νευρόσπαστο τραγούδι που δεν σε αφήνει να κλείσεις μάτι. Την πρώτη φορά που το άκουσα, τότε που βγήκαν τα αποσπάσματα των 15’’, σκέφτηκα «τι μαλακία είναι αυτή, Θεέ μου;» Τη δεύτερη φορά είπα «αυτό είναι κολλητικό», την τρίτη απλά παραδόθηκα και είπα «ας μην το παλεύουμε άλλο, αυτός θα κερδίσει». Και δεν θα κερδίσει γιατί είναι τραγουδάρα, ούτε επειδή «αυτό κάνει για Γιουροβίζιον» (που όποτε ακούω ότι ένα τραγούδι «κάνει» για τη Γιουροβίζιον εγώ τραβώ τα μαλλιά μου). Θα κερδίσει γιατί όπως είπε πρόσφατα και ένας inspirational speaker που παρακολουθώ στο ίνσταγκραμ, «ο...